Budowanie programu

Między spotkaniem w Lizbonie a początkiem okresu finansowania Hacking Heroes powstawało na odległość.

Przez te miesiące zespół pracował nad programem zajęć, strukturą lekcji, metodyką i praktycznymi szczegółami potrzebnymi, by poprowadzić warsztaty w dwóch krajach, zanim uczestnicy spotkają się w Portugalii.

Projektowanie na odległość

Budowanie programu zdalnie nie było przypadkowe wobec tego, czym było Hacking Heroes.

Praca obejmowała to, jak powinno wyglądać cotygodniowe spotkanie, czego można oczekiwać od uczestników bez wcześniejszego doświadczenia i jak dwie lokalne grupy realizujące ten sam program mogą pozostać jednym projektem, a nie dwoma.

Odzyskiwanie słowa

Materiały projektu świadomie odnosiły się do słowa haker. Wprost mierzą się z jego reputacją, przekonując, że skojarzenie z przestępczością przesłania to, co słowo pierwotnie opisywało: improwizację, ciekawość i nawyk rozumienia systemu na tyle dobrze, by móc go zmieniać.

To dlatego program nigdy nie był organizowany wokół składni. Był organizowany wokół postawy, z którą uczestnicy mieli z niego wyjść — a to znacznie trudniej zapisać w programie zajęć i sporo z tego okresu poszło na ustalenie, jak to zrobić.

Dofinansowany projekt

Fundacja Rozwoju Inicjatyw Kreatywnych w Kaliszu i Associação de Desenvolvimento do Concelho de Espinho w Espinho dały pomysłowi instytucjonalny dom.

Wniosek się powiódł i projekt otrzymał dofinansowanie z programu Erasmus+ Partnerstwa Strategiczne w sektorze Młodzieży, przyznane w Polsce za pośrednictwem Fundacji Rozwoju Systemu Edukacji, narodowej agencji programu.